ﺗﻤﻮم ﺷﻬﺮو ﺗﺎرﻳﻜﻰ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﻮو ﻛﻮﭼﻪ رد آواز ﻛﺴﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﻫﻤﻪ ﺑﺎ آب و دوﻧﻪ ﺳﺮ ﺑﻪ زﻳﺮن ﻗﻔﺲ دﻟﺘﻨﮓ ﭘﺮواز ﻛﺴﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﺧﺪا ﻣﻰ دوﻧﻪ ﺷﺐ ﭘﺸﺖ ﻛﺪوم ﻛﻮه ﺑﻪ ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﭼﻦ ﺗﺎ ﻗﺮص ﺧﻮاب داده ﺧﺪا ﻣﻰ دوﻧﻪ ﻛﻰ ﻓﺎﻧﻮس ﻣﺎه و
ﺑﻪ دﺳﺖ ﻛﺮﻣﺎی ﺷﺐ ﺗﺎب داده ﺗﻮ اﻳﻦ ﻇﻠﻤﺖ ﻛﻪ ﻋﻤﺮی آرزوﺷﻪ ﻛﻪ ﺑﻮدن ﺑﺎﺷﻪ و دﻳﺪن ﻧﺒﺎﺷﻪ
ﭼﻰ از دﻧﻴﺎی ﻣﻦ ﻣﻰ ﻣﻮﻧﻪ وﻗﺘﻰ ﭼﺮاغ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ روﺷﻦ ﻧﺒﺎﺷﻪ ﭼﻰ از دﻧﻴﺎی ﻣﻦ ﻣﻰ ﻣﻮﻧﻪ وﻗﺘﻰ
ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻰ اﻣﺎ ﻣﻦ ﻧﺒﻴﻨﻢ ﺑﻤﻴﺮم ﺑﻬﺘﺮه وﻗﺘﻰ ﻗﺮاره ﺗﻮ رو ﺗﺎ ﻟﺤﻈﻬٔ ﻣﺮدن ﻧﺒﻴﻨﻢ
ﻗﻔﺲ ﺑﺎل و ﭘﺮ ﭘﺮواز ﻣﺎ رو از اوج آﺳﻤﻮﻧﺎ دور ﻛﺮده ﺑﻪ ﻣﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﻛﻪ ﻣﻬﺘﺎب و ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ
وﻟﻰ ﭼﺸﻤﺎی ﻣﺎه و ﻛﻮر ﻛﺮده ﮔﺬﺷﺘﻢ از ﺗﻤﻮم آرزوﻫﺎم ﻛﻪ وﻗﻒ آرزوﻫﺎی ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ
ﭼﺸﺎﻣﻮ روی ﻫﺮ ﭼﻰ ﻫﺴﺖ ﺑﺴﺘﻢ ﻛﻪ در ﺣﺎل ﺗﻤﺎﺷﺎی ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ ﺗﻮ اﻳﻦ ﻇﻠﻤﺖ ﻛﻪ ﻋﻤﺮی آرزوﺷﻪ
ﻛﻪ ﺑﻮدن ﺑﺎﺷﻪ و دﻳﺪن ﻧﺒﺎﺷﻪ ﭼﻰ از دﻧﻴﺎی ﻣﻦ ﻣﻰ ﻣﻮﻧﻪ وﻗﺘﻰ ﭼﺮاغ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ روﺷﻦ ﻧﺒﺎﺷﻪ
ﭼﻰ از دﻧﻴﺎی ﻣﻦ ﻣﻰ ﻣﻮﻧﻪ وﻗﺘﻰ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻰ اﻣﺎ ﻣﻦ ﻧﺒﻴﻨﻢ
ﺑﻤﻴﺮم ﺑﻬﺘﺮه وﻗﺘﻰ ﻗﺮاره ﺗﻮ رو ﺗﺎ ﻟﺤﻈﻬٔ ﻣﺮدن ﻧﺒﻴﻨﻢ
