من

من اگر با من نباشم تنها میشم تنهاترین
کیست با من گر شوم من باشد از من ماتری
من نمیدانم کی ام من لیک یک من در من است
آن که تکلیف منش با من منِ من روشن است
من اگر از من بپرسن ای من ای همزاد من
ای منِ غمگین من در لحظه های شاد من
هرچه از من یا منِ من در منِ دیده ای
مثل من وقتی که با من میشوی خندیده ای
هیچکس با من چنان من مردم آزاری نکرد
این منِ من هم نشست و مثل من کاری نکرد
ای منِ با من که بی من من تر از من میشوی
هرچه هم من من کنی حاشا شوی چون من قوی
من منِ من، من منِ بی رنگ و بی تأثیر نیست
هیچکس با من منِ من مثل من درگیر نیست
کیست این من این منِ با من زِ من بیگانه تر
این منِ من من کنه از من کمی دیوانه تر
کیست این من این منِ با من زِ من بیگانه تر
این منِ من من کنه از من کمی دیوانه تر
زیر باران من از من پر شدن دشوار نیست
ورنه من من کردن من از منِ من عار نیست
راستی اینقدر من را از کجا آورده ام
بعد هر من بار دیگر من چرا آورده ام
در دهان من نمیدانم چه شد افتاد من
مثنوی گفتم که آوردم در آن هفتاد من
کیست این من این منی با من زِ من بیگانه تر
این منِ من من کنه از من کمی دیوانه تر
کیست این من این منی با من زِ من بیگانه تر
این منِ من من کنه از من کمی دیوانه تر