پناه

خواب دیدم توی دشت از نعنا روی پاهای تو خواب برده
نمیدونی که همین خواب سبک چه بلایی به سرم آورده
مثل یه سیل به کوچه ها زدم رختی از گریه و بارون تنمه
حق بده به هم بریزم بی تو اولین تجربه مردنمه
تلخ روزام مثل حرفای توئه جای من نه زنگیم جای توئه
چشم نه بگو دوتا دالون خیس که هنوز محو تماشای توئه
این روزا حس میکنم که ریه هام شیشه ی خالی عطرای توئه
کوچ میکنم به خاطرات تو از صدای ها بلند تو سرم
بی تو غیر قابل تحملم از خودم به تو پناه میبرم
با توام شعله ی باد آورده با توام نرگس بارون خورده
نیستی اما تموم این شبا روی پاهای تو خوابم برده