روزای سخت (آنپلاگد)

اومدی که ستاره ها آشتی کنن با آسمون
‎رسیدی یه جا بی هوا ؛جایی که نبود قرارمون
‎از پشت تو چشمامو گرفتی ؛گفتی دیگه تنها نمون
‎تموم شد این دلتنگی مون ؛بزار بهت بگم اومدی چی شد
‎مثل خورشید یهو نوره؛ به سیاهیه دلم خورد
‎دست تو نفس به من داد وقتی گرماش به تنم خورد
‎با تو خوب بازی عوض شد حال من خوبه تو ………… شکر
‎منو ببر به اون شبی که ستاره رو نشونه کردیم
‎منو ببخش یه روزایی که با تو زیادی بوده تلخی
‎همه برن تو می مونی تو رفیق روزای سختی
‎اگه نباش یُ شب بشه چی
‎تو با مرام و خاکی ؛نیستی رفیق نیمه راه
‎تو از اونا نیستی که رنگ عوض کنن وسط راه
‎تو خوشی که هستن همه تو موندی پای مشکلام
‎منو ببر