شوخیه مگه

گر جان به جان من کنی جان و جهان من تویی سیر نمیشوم ز تو تاب و توان من تویی
نظری به حال ما کن تا روم به سمت کویت دیوانه تر از دلم نیست تا شود اسیر رویت
شوخیه مگه بذاری بری نمونی تو یار منی نشون به اون نشونی
شوخیه مگه دلو بزنی به دریا عاشقی کنی پرسه نزنی تو شب ها
چه کنم وجود من با دل تو ساز شد همه دنیای من آن دلبر طناز شد
تو که بی وفا نبودی پر جور و جفا نبودی تو همه وجود مایی تو ز ما جدا نبودی ز ما جدا نبودی