بلدم بودی

گُذشت همه روزای خوبمون
خاطره شد آرزوهای دورمون
گُذشت ولی یادِ من هست
ثانیه ثانیه کامل مو به مو
با هم همه چیو تجربه کردیم
چندبار شد همه شهرو بگردیم
با جیبِ خالی با پای پیاده ام
بلد بودیم هر دو بخندیم
روزامونو شب میکردیم با هم
شب تا صبحُ چَت میکردیم‌
یه موقع هایی ام قهر میکردیم
ولی، میدونستم برمیگردیم
چندبار شد دعوام شد باهات
تهش همو یه نگاه میکردیم
همه چیو حل میکردیم
بلد بودمتُ تو بلدم بودی
تهش هرچی که میشد بغلم بودی
تو هم همسفرم بودی و هم همنظرم بودی و
هم بال و پرم بودی
نمیدادم به دنیا تارِ موتو
به جونم میخریدم آبروتو
تو هم همنفسم بودی و هم همه کسم بودی و
هم دلواپسم بودی
هی گل گل بگیریم واسه هم
قول قول که بمیریم واسه هم
چی شد کی برد خوشیمونو که اینطور
مرد هم حسِ تو هم همه احساسِ من
پرُ شد دور من از آدم غریبه
دور و بریاتم تورو دادن فریبت
یعنی ، آخرش این بود دلت اینهمه بدبین بود
که هرکی هرچی بت گفتُ بخوای باور کنی؟
آفرین بت !
بلد بودمتُ تو بلدم بودی
تهش هرچی که میشد بغلم بودی
تو هم همسفرم بودی و هم همنظرم بودی و
هم بال و پرم بودی
نمیدادم به دنیا تارِ موتو
به جونم میخریدم آبروتو
تو هم همنفسم بودی و هم همه کسم بودی و
هم دلواپسم بودی