گریه نمیکنم نه اینکه سنگم گریه غرورمو بهم میزنه
مرد برای هضم دلتنگیاش گریه نمیکنه قدم میزنه
گریه نمیکنم نه اینکه خوبم
نه اینکه دردی نیست نه اینکه شادم
یه اتفاق نصفه نیمه ام که یهو میون زندگی افتادم
یک ماجرای تلخ ناگزیرم یه کهکشونم ولی بی ستاره
یک قهوه که هرچی شکر بریزی بازم همون تلخی نابو داره
اگر یکی باشه منو بفهمه براش غرورمو بهم میزنم
گریه که سهله زیر چتر شونش تا آخر دنیا قدم میزنم
گریه نمیکنم نه اینکه سنگم گریه غرورمو بهم میزنه
مرد برای هضم دلتنگیاش گریه نمیکنه قدم میزنه
گریه نمیکنم نه اینکه خوبم
نه اینکه دردی نیست نه اینکه شادم
یه اتفاق نصفه نیمه ام که یهو میون زندگی افتادم
