ماجرا از آنجا آغاز شد که در مراسم پایانی جشنواره، آلبومی با عنوان یادشده به عنوان یکی از تولیدات فاخر معرفی شد. اما دقایقی بعد، یغما گلرویی در صفحه شخصی خود در اینستاگرام، ضمن حمله شدید به وزارت ارشاد و دست‌اندرکاران جشنواره، مدعی شد که این نام متعلق به مجموعه شعر اوست که در سال ۱۳۷۹ منتشر و تنها دو سال بعد توقیف و از کتاب‌فروشی‌ها جمع‌آوری شده بود. او با لحنی اعتراضی نوشت: «مفتشان دیر فهمیده بودند که عنوان و شعرهای آن مجموعه مواجهه‌ای با جمله‌ی ابتدای اخبار آن سال‌هاست که می‌گفت: اینجا ایران است، صدای جمهوری اسلامی ایران.»
گلرویی که به گفته خود بیش از یک دهه است با افتخار ممنوع‌الفعالیت است، استفاده از نام کتاب توقیف‌شده‌اش برای آلبوم مورد تایید ارشاد را «سیرک مبتذل» خواند و با عباراتی تند نسبت به این موضوع واکنش نشان داد. او تصریح کرد که هیچ نقشی در تولید این آلبوم نداشته و این حرکت را نوعی «ناخنک زدن» به اثر خود می‌داند.
به نظر شما رعایت حقوق معنوی و کپی‌رایت عناوین هنری تا چه حد در تولیدات رسمی کشور جدی گرفته می‌شود؟ دیدگاه خود را درباره این تناقض برای ما بنویسید.